Błogosławiony ks. Bronisław Markiewicz

Urodzony 13 lipca 1842 roku w Pruchniku k/Jarosławia. Był kapłanem diecezji Przemyskiej, ofiarnym i cenionym duszpasterzem, a także profesorem Seminarium Duchownego. Od początku swego kapłaństwa był szczególnie wrażliwy na religijne, moralne i materialne zaniedbanie dzieci i młodzieży, a także niedolę prostego ludu. Wypowiedział ostrą walkę wadom narodowym Polaków. Rozwiązanie problemów społecznych widział w dobrym wychowaniu młodzieży i podniesieniu moralnym całego społeczeństwa. Posłuszny głosowi Bożemu udał się do Św. Jana Bosko do Włoch i został Jego uczniem. Po 7 latach pobytu wraca w 1892 roku do Polski i obejmuje parafię w Miejscu Piastowym. Tu obok pracy duszpasterskiej prowadzi szeroką działalność wychowawczą w utworzonych przez siebie zakładach wychowawczych. Szybko dojrzewa w nim myśl o założeniu nowej rodziny zakonnej. W dniu 23 września 1897 roku skierował po raz pierwszy do Biskupa Przemyskiego i do Ojca Świętego prośbę o pozwolenie na założenie Zgromadzenia. Mimo usilnych starań nie doczekał się chwili zatwierdzenia Zgromadzenia. Zmarł 29 stycznia 1912 roku. W dniu 29 września 1921 roku Biskup Krakowski Adam Stefan Sapieha wydał dekret erekcyjny Zgromadzenia. Natomiast 15 czerwca 1966 roku Zgromadzenie zostało zatwierdzone na prawie papieskim. Proces beatyfikacyjny Ks. Br. Markiewicza rozpoczął się w 1958 roku. W dniu 02.07.1994 roku został promulgowany dekret o heroiczności cnót Sługi Bożego. 19.06.2005 ks. Bronisław Markiewicz został beatyfikowany w Warszawie



30 stycznia - liturgiczne wspomnienie

bł. Bronisława Markiewicza

30 stycznia, przypada liturgiczne wspomnienie bł. Bronisława Markiewicza, kapłana. Dla wspólnot michalickich, zgodnie z calendarium proprium, jest to święto. Do bardziej uroczystego przeżycia tego dnia przygotowują się także szkoły noszące imię Błogosławionego.



Ważniejsze daty z życia i działalności Ojca Założyciela i Zgromadzenia Św. Michała Archanioła

13.07.1842

Bronisław Bonawentura Markiewicz urodził się w Pruchniku k/Jarosławia.

15.09.1867

Święcenia kapłańskie otrzymał w katedrze w Przemyślu z rąk Ordynariusza Ks. Biskupa Antoniego Monastyrskiego.

1867 - 1885

Pełnił posługę wikariusza w Harcie i przy katedrze w Przemyślu. Następnie studiował na Wydziale Filozofii na Uniwersytecie we Lwowie i w Krakowie. Z kolei był proboszczem w parafii Gać a po prawie dwóch latach proboszczem w parafii Błażowa. Od 1882 roku był wykładowcą teologii pastoralnej w Seminarium Duchownym w Przemyślu.

30.11.1885

Przybył do Turynu do Księży Salezjan.

01.01.1886

Rozpoczął nowicjat u Księży Salezjan w San Benigno Canavese koło Turynu.

25.03.1887

Złożył profesję wieczysta na ręce Ks. Jana Bosko. Następnie pracował na terenie Włoch.

28.03.1892

Jako członek Towarzystwa Salezjańskiego przybył do Miejsca, które wkrótce za staraniem Sługi Bożego otrzymało nazwę "Miejsce Piastowe".

06.04.1892

Objął urząd proboszcza w parafii Miejsce. Początek organizacji Zakładu Wychowawczego na plebani.

29.09.1897

Po wizytacji Ks. Mojżesza Veronesiego - Salezjanina z Włoch i jego zaleceniach, Ks. Markiewicz wniósł do Ordynariatu Biskupiego w Przemyślu i do Ojca Świętego Leona XIII, prośbę o pozwolenie na założenie nowego Zgromadzenia zakonnego.

19.12.1897

Został skreślony z listy członków Towarzystwa Salezjańskiego odtąd pozostał pod jurysdykcją Biskupa Przemyskiego.

14.04.1898

Zatwierdzenie statutu Towarzystwa Powściągliwość i Praca.

16.07.1898

Wydanie pierwszego numeru miesięcznika "Powściągliwość i Praca".

24.04.1899

Błogosławieństwo Papieża Leona XIII dla Towarzystwa Powściągliwość i Praca.

02.08.1903

Fundacja Zakładu Wychowawczego w Pawlikowicach.

29.01.1912

Świątobliwa śmierć Ks. Bronisława Markiewicza. Zmarł w opinii świętości.

01.02.1912

Pogrzeb Ks. Bronisława Markiewicza Miejscu Piastowym z udziałem Ks. Biskupa Karola Fischera.

29.09.1921

EREKCJA ZGROMADZENIA ŚW. MICHAŁA ARCHANIOŁA W ARCHIDIECEZJI KRAKOWSKIEJ PRZEZ KSIĘCIA BISKUPA ADAMA STEFANA SAPIEHĘ.

12.10.1922

Ks. Biskup Józef Sebastian Pelczar zatwierdził w diecezji przemyskiej pierwsze Konstytucje męskiego Zgromadzenia.

21.08.1928

Ks. Biskup Anatol Nowak erygował Zgromadzenie Sióstr Michalitek.

05.05.1956

Zgromadzenie żeńskie otrzymało od Stolicy Apostolskiej Dekret Pochwalny.

08.12.1958

Ks. Biskup Franciszek Barda zarządził wszczęcie procesu informacyjnego o beatyfikację Ojca Założyciela.

28.04.1963

Zamknięcie procesu informacyjnego w Przemyślu i przekazanie dokumentacji do Stolicy Apostolskiej.

15.06.1966

Zgromadzenie męskie otrzymało od Stolicy Apostolskiej Dekret Pochwalny.

05.05.1990

Uroczyste przeniesienie doczesnych szczątków Ojca Założyciela z cmentarza parafialnego do kościoła zakonnego.

29.01.1989

Zatwierdzenie nowych Konstytucji Zgromadzenia Świętego Michała Archanioła.

02.07.1994

Promulgacja dekretu heroiczności cnót Ojca Założyciela przez Ojca św. Jana Pawła II.

08.12.1995 08.12.1996

Rok Maryjny w Zgromadzeniu z racji 100-lecia obecności Figury Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Macierzystym Domu Zakonnym w Miejscu Piastowym.

1996 /1997

Rok Jubileuszowy, 75 - lecie zatwierdzenia Zgromadzenia.

07.11.1998

100 - lecie miesięcznika "Powściągliwość i Praca".

13.06.1999

Beatyfikacja Michalickich męczenników Sług Bożych Ks. Władysława Błądzińskiego, Ks. Wojciecha Nierychlewskiego

21.04.2004

zatwierdzenie przez Komisję Lekarską nadzwyczajnego - z medycznego punktu widzenia - uzdrowienia (co do sposobu), przez przyczynę Sługi Bożego ks. Bronisława Markiewicza.

19.06.2005

Beatyfikacja ks. Markiewicza.


Historia życia

Małe miasteczko Pruchnik koło Jarosławia leży nad rzeką Mleczką. Osada, po raz pierwszy wzmiankowana w dokumentach w 1353 roku, należała do Pruchnickich, potem do Odrowążów. W miasteczku o charakterystycznym średniowiecznym założeniu urbanistycznym zachowało się w rynku i jego sąsiedztwie około czterdziestu zabytkowych drewnianych domów z podcieniami z XIX wieku, dzieło ludowych budowniczych.

Na wzgórzu znajduje się gotycki kościół z XV wieku, przebudowany i odnowiony w 1684 roku.

Wywodząca się z ludu i znana z patriotyzmu i religijności rodzina Markiewiczów osiedliła się tutaj w 1667 roku. Charakterystycznymi cechami jej przedstawicieli były: pracowitość, wytrwałość, upór, instynkt władzy oraz łatwość nawiązywania kontaktów z ludźmi.

Tymi przymiotami charakteru odznaczał się także trzykrotny burmistrz Pruchnika, Jan Markiewicz, człowiek spokojny, pracowity, o rozwiniętym poczuciu sprawiedliwości, oraz jego żona - Marianna z Gryzieckich, łącząca w swym sercu dobroć ze stanowczością.

Nie ma już domu rodzinnego ks. Bronisława, w którym jego matka urodziła jedenaścioro dzieci; sześć córek: Antoninę, Paulinę, Celestynę, Domicelę, Marię i Karolinę, oraz pięciu synów: Michała, Władysława, Stanisława, Bronisława i Dominika. Przetrwało jednak po tym domostwie wspomnienie, że w nim ta dzielna matka dała swojej gromadce zadatki głębokiej pobożności, cierpliwości, pracowitości oraz poczucie miłosierdzia, objawiające się głównie we wrażliwości na wszelką biedę i nędzę społeczną.

Tutaj 13 lipca 1842 roku przyszedł na świat - jako szóste z kolei dziecko - Bronisław. W cztery dni później wikariusz miejscowej parafii, ks. Jakub Dziedzic, udzielił mu sakramentu chrztu, nadając imiona: Bronisław Bonawentura. Pierwsze słowiańskie, drugie imię wielkiego doktora Kościoła.

Czasy były ciężkie. Ojczyzna pozostawała w jarzmie trzech zaborców. W Europie szerzyły się niepokoje społeczne i klęska głodu, która nie ominęła zaniedbanej gospodarczo Galicji i Pruchnika.

Aby wyżywić tak liczną rodzinę, Jan Markiewicz imał się różnych zajęć. Przez dwa lata trudnił się rzeźnictwem, potem kilkanaście lat wyprawiał słód dla browaru, następnie był dzierżawcą podatków od mięsa i tytoniu, wreszcie od hrabiny Morskiej wydzierżawił propinację klucza zarzeckiego wraz z browarem i gorzelnią. W rezultacie rozgrabienia majątku Morskich w czasie powstania chłopskiego w 1864 roku stracił zarobek. Zajął się więc handlem zbożem i owocami, z którymi zapędził się na galarach aż do Warszawy, wyruszywszy z Jarosławia Sanem. W Warszawie mieszkał sześć tygodni. Ciężką pracą dorobił się 8 morgów ziemi i uprawiał ją, a na starość sprzedał. Umarł w Błażowej w 1879 roku u syna Bronisława, wówczas proboszcza tamtejszej parafii. Matka zamieszkała u córki i tam zmarła jako 91-letnia staruszka.

Z dziesięciorga rodzeństwa Bronisława wyrosło w ciągu dwóch pokoleń dziewięciu prawników, sześciu handlowców, trzech kapłanów, osiem sióstr zakonnych i dwóch artystów.

Z czterech braci Bronisława - Michał, autor trzytomowego podręcznika historii, był cenionym wykładowcą w kolegium jezuitów w Chyrowie; Władysław - doktor praw, popularny adwokat krakowski i referent opieki społecznej - był prezesem Arcybractwa Miłosierdzia, Banku Pobożnego im. Piotra Skargi i Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Prawdziwy przyjaciel i towarzysz Bronisława, był jego obrońcą i często łagodził konflikty brata z ordynariuszem przemyskim Józefem Sebastianem Pelczarem; Stanisław - radny miasta Lwowa, jako kupiec i prezes Stowarzyszenia Młodzieży Handlowej i Rzemieślniczej opiekował się młodzieżą cechową zakładając dla niej bursę kupiecką; najmłodszy - Dominik, uzdolniony prawnik, pomagał ubogim w Heidelbergu i Krakowie; umarł na gruźlicę płuc. W 1862 roku zmarły dwie jego siostry: Celestyna i Domicela, w osiemnastym i piętnastym roku życia. Pozostałe siostry, podobnie jak matka, wychowywały liczne potomstwo w duchu pobożności i wrażliwości na ludzką biedę.



Ewangelia na dziś



Wtorek 2017-09-26, 25. tydz. zwykły

Łk 8,19-21

Przyszli do Jezusa Jego matka i bracia, lecz nie mogli się dostać do Niego z powodu tłumu. Oznajmiono Mu: „Twoja matka i bracia stoją na dworze i chcą się widzieć z Tobą”. Lecz On im odpowiedział: „Moją matką i moimi braćmi są ci, którzy słuchają słowa Bożego i wypełniają je”.